Me perëndimin e diellit gjatë muajit të Ramazanit, myslimanët në mbarë botën mbyllin agjërimin e ditës me iftarin, vaktin që shënon fundin e përmbajtjes nga ushqimi dhe pija. Ky moment përkon me kohën e namazit të Akshamit (Magrib) dhe përbën pikën kulmore të ditës për besimtarët që agjërojnë.
Ora e saktë e iftarit ndryshon çdo ditë gjatë muajit të shenjtë, pasi përshtatet me lëvizjen e diellit dhe zgjatjen e ditës. Për këtë arsye, besimtarët ndjekin kalendarët përkatës për të ditur momentin e saktë të çeljes së agjërimit.
Përveç aspektit ushqyes dhe nevojës fizike pas një dite agjërimi, iftari ka një dimension të thellë shpirtëror. Ai konsiderohet si një kohë e mëshirës dhe dashurisë së veçantë nga Allahu për ata që kanë agjëruar, ndërsa shpërblime të veçanta besohet se u takojnë atyre që shtrojnë iftar për të tjerët.
Një traditë e rrënjosur thellë, e njohur si Sunet, i inkurajon myslimanët që agjërimin ta çelin me hurma para se të konsumojnë vaktin kryesor. Kjo praktikë ndjek shembullin e Profetit, i cili preferonte hurmat – fillimisht të freskëta, më pas të thata ose të njomura në ujë nëse nuk kishte të freskëta në dispozicion.
