Sot ora e dorës është një aksesor i zakonshëm që e vendosim pa menduar dy herë në kyç. Megjithatë, historia e saj dhe zakoni për ta mbajtur në dorën e majtë kanë një origjinë konkrete dhe plot kuptim praktik.
Ora e parë e dorës daton në shekullin e 19-të. Në vitin 1810, Carolina Murat, motra e Napoleon Bonaparte, porositi një byzylyk të veçantë ku ishte integruar i gjithë mekanizmi i një ore. Ky konsiderohet si një nga hapat e parë drejt formës moderne të orës që njohim sot.
Gjatë shekullit pasues, orët e dorës nisën të përhapen në vende të ndryshme të botës. Ato nuk ishin vetëm një mjet për të matur kohën, por edhe një element mode që kombinohej lehtësisht me veshjen e përditshme. Me kalimin e viteve, mekanizmat u përmirësuan ndjeshëm dhe funksionet e tyre u bënë më të avancuara.
Sa i përket arsyes pse shumica prej nesh e mban orën në dorën e majtë, përgjigjja është më e thjeshtë sesa duket. Nuk ka të bëjë me etiketa apo rregulla të pashkruara, por me komoditetin.
Në thelb, ora vendoset në dorën që përdorim më pak. Nëse shkruani në një fletore me dorën e djathtë, do të ishte e pakëndshme që ora të lëvizte vazhdimisht sa herë që lëvizni dorën. Për këtë arsye, jemi mësuar ta shohim orën në dorën tonë “më të palëvizshme” dhe pikërisht për këtë duket e pazakontë ta shohim në anën e djathtë, edhe kur bëhet fjalë për një person mëngjarash.
